greGorius.bloGr.com

Ostatnio gruchnęła wieść, że za rok w Opolu trzeba będzie śpiewać bez playbacku. Zgroza to i straszna krzywda dla naszej artystycznej wierchuszki. Wszyscy pożal się Boże artyści stracą, przynajmniej teoretycznie, niepowtarzalną okazję by prezentować się w blasku reflektorów nie nadwyrężając zbytnio swych strun głosowych. Ba – nie zdzierając ich w ogóle.

Ten, kto wymyślił termin „śpiew z playbacku” zasługuje na miano dziedzica Goebbelsa. Najcudowniejsze jednak jest to, że wszyscy z ochotą przyklasnęli tej idei. Począwszy od wszelakiej maści organizatorów, wykonawców, producentów, przez krytyków i w końcu – publiczność. O ile tych pierwszych można zrozumieć, o tyle reakcje publiczności są cokolwiek wszeteczne. Oklaskiwać artystów, owszem – ale za co? Za wygląd? Koncert to nie rewia mody, tam się śpiewa. A że nie każdy potrafi, to trudno – Mandaryna może co najwyżej mikrofon nosić lepszym od siebie.

Widocznie decyzja ta zapadła po żenadzie z udziałem wyżej wymienionej artystki. Cóż, swym popisem splendoru uroczystości nie dodała, a nic tak nie podniesie poprzeczki jak obietnica dobrego show bez magnetofonów w tle. Jednak czy w takiej sytuacji nie byłoby prościej po prostu wyłączyć mikrofony występującym? Niech skaczą jak pajacyki, kupczą silikonem, ale na miłość boską, niech nie śpiewają – jeszcze publiczność usłyszy i sprzedaż spadnie.

W świetle powyższych decyzja o graniu bez playbacku może dziwić równie wielce, co marzenia Leppera o kolejnej kadencji w Sejmie. Gdy się jednak bliżej przyjrzeć komunikatowi, to okaże się, iż playback można będzie stosować wszędzie prócz Debiutów i Superjedynek.

Zaiste, genialne rozwiązanie! Najpopularniejsze koncerty polecą z taśmy a gawiedź z uciechy, że wzrósł poziom artystyczny będzie uszami wprost klaskać. Na śpiewane na żywo popłuczyny w postaci nędznego hiphopu czy innego barachła i tak nikt nie zwróci uwagi.

Cóż, za dwa lata okaże się, że całe Opole idzie bez taśmy. Komunikat ten będzie jednak dotyczył tylko prezenterów.